Pazar, Temmuz 02, 2017

Bir şekilde birilerinin çocuğu olarak dünyaya geliyor, birilerinin sistemi ile ve istedikleri şekilde büyüyoruz. Buraya kadar her şey bizim isteğimiz ve düşlediğimizin dışında. Büyüdükten sonrası ise tamamen bizim elimizde..

Dünyaya nasıl bakarsak öyle görüyor, nasıl yaşamak istiyorsak öyle yaşıyoruz. Bazı insanlar var ki, kader mi desem yoksa yine birilerinin zoruyla mı desem, ne hakettiğini yaşayabiliyor ne de istediklerini yapabiliyor. Bunlar tabi ki istisna.. Bu insanları dışarıda tutarak konuşmak istiyorum. Kendimden konuşayım o halde..

Ben de bir şekilde geldim bu dünyaya ve öğretildiği şekilde büyüdüm. Çoğu zaman haketmediklerimi yaşadım, yaşatıldım. Çoğu zaman da kendi isteklerimin, hırslarımın, hatalarımın, seçimlerimin sonucunu yaşadım. Fakat her zaman bir adım daha ilerledim. Pes de ettim, ben bunu yaparım da dedim. Ne olduysa oldu, bu yaşa geldim.

Arkama baktığımda şuan bu halde olmama sebeptir yaşanılanlar dedim. Keşkelerim çok oldu ama iyi ki dediklerim de var. Dünyaya başka bakmayı öğrendim.

Ömer Hayyam'ın da dediği gibi; "Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok."

Biraz bencil olmayı, mutluluğumu önemsemeyi, kendime göre yaşamayı öğrendim. Hayallerimi büyütmeyi, onları gerçeklestirmek için çabalamayı öğrendim.

Dünya benim istediğim kadarmış onu da öğrendim.!

Post a Comment:

Tüm Yorumlar